หัวข้อไรดี
เข้ามาบันทึกไว้เสียหน่อย
เมื่อวานตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกว่าเตียงสั่นมาก ตกใจนึกว่าแผ่นดินไหว แล้วมันจะไหวขนาดนี้ได้ไง อยู่ฮ่องกงนะ ไม่ได้อยู่ไต้หวัน
ที่ไหนได้.. พอดีเรานอนหงายอยู่ เจ้ามุยๆ ขยุกขยิกอยู่ในท้อง สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ท้องโย้ไปเย้มาจนเตียงสั่นไปหมด
พอเห็นอย่างนั้นแล้วขำมาก.. เจ้าลูกคนนี้ฤทธิ์เดชดีจริงๆ
เมื่อวานตกลงก็ยอมให้คุณลากไปจิมซาจุ่ยจนได้
ไม่แน่ใจว่าคุณอยากไปแถวนั้น เพราะจะไปหารุ่นน้องที่เป็นนักข่าว ที่สามารถซื้อเลนส์ซูมแคนนอนรุ่นใหม่ให้ได้ในราคาลดพิเศษสำหรับนักข่าว หรือว่าอยากพาเราไปเดินช็อปฯ ของเด็กมากกว่ากัน
แต่ปรากฏว่าพอไปถึงสถานีจิมซาจุ่ย โทรหารุ่นน้อง รุ่นน้องบอกว่าไม่ได้ออกมาแถวนั้นตามแผนเดิมซะงั้น ก็เลยแห้วไป
คุณก็ค่อยๆ ประคองเราพาเดิน (อีกแล้ว.. เดินไกลเมิ้กกกกก..) ไป Ocean Terminal แหล่งขายของเด็ก ที่เรารู้จากสังคมคนไทยในเน็ตนี่แหละ.. ถามคุณคุณก็ไม่รู้อะไรเอาซะเลย
เดินหาอยู่ซักพัก ก็หาเจอ.. โอ๊ว.. นี่มันสวรรค์ของเบ่บี๋ชัดๆ.. ทั้งชั้นเป็นของขายของเด็กทั้งนั้น ถึงว่าสิ เว็บไทยแนะนำให้มาซื้อกันที่นี่
พอคุณมาเห็นอย่างนี้ ก็บ่นไปตลอดทาง ว่าถ้ารู้อย่างนี้มาที่นี่แต่แรกแล้ว อะไรๆ ก็มีหมด จะได้ไม่ต้องไปตามหาของตรงโน้นที ตรงนี้ที (เอ๊ะ.. ก็ชั้นก็บอกเธอแต่แรกแล้ว เธอไม่มาเองหนิ)
Toy R Us กับ Baby R Us ที่นี่ก็ใหญ่ที่สุดในฮ่องกงแล้วด้วย อลังการณ์งานสร้างอีกแล้ว คุณบอกว่าถ้าหาอะไรที่อยากได้จากที่นี่ไม่ได้ ก็คงไม่ต้องไปหวังจะไปหาจากที่อื่นอีกแล้ว
จริงๆ อะไรๆ ก็ซื้อให้ลูกเกือบหมดแล้ว (หมายถึงของเด็กแรกเกิดอ่ะนะ ส่วนข้าวของใหญ่ๆ ต้องรอย้ายบ้านก่อน) แต่ก็ยังอดตื่นตาตื่นใจเล็งของเพิ่มไม่ได้
ชอบร้าน mother care มากๆ มีของเป็นเซ็ตๆ ราคาไม่แพงขายเต็มไปหมด คุณไปยืนดูชุดเด็กที่มันขายเป็นแพ็คสำหรับเจ็ดวัน น่ารักมากๆ ราคาแค่ 220 HKD ลายก็สวย น่าจะใส่สบาย เราเลยสอยมาให้ลูกเอาไว้ใส่นอน เพราะมันเป็นแบบติดแป๊กที่เป้าเลย จะได้ไม่หลุด แล้วก็จับห่อนอนกลางคืนน่าจะดี
ซื้อไม้พันสำลีแบบที่มันทำหัวเป็นหยักๆ เพราะคิดเอาเองว่าเวลาเอาไว้ทำความสะอาดจมูกลูก มันน่าจะเกี่ยวออกมาได้ง่ายกว่า เอิ้กๆ
แล้วก็ซื้อหัวนมหลอกสำหรับเด็กแรกเกิดของ Avent มาด้วย จากประสบการณ์ซื้อของให้หลาน ผลิตภัณฑ์ Avent ที่นี่ถูกกว่าที่เมืองไทยครึ่งต่อครึ่ง
ได้ยินเสียงสนทนาภาษาไทยตามรายทางตลอด การันตีว่าตนไทยมาเที่ยวฮ่องกง และมาช็อปของให้ลูกที่นี่เยอะจริงๆ
เดินจนไม่ไหว (อีกแล้ว) คุณก็พากลับบ้าน.. สรุปว่าพาเรามาช็อปปิ้งจริงๆ ไม่นอกลู่นอกทางลากเราไปไหนเลย น่ารักมาก
กลับมาถึงบ้านคุณโทรบอกแม่คุณว่าจะไม่ไปกินข้าวเย็นด้วย เพราะเหนื่อย ไปซื้อเสื้อผ้าเด็กมา แม่คุณตกใจ.. บอกว่าเพิ่งไปซื้อมาเหมือนกัน ซื้อมาเพียบเลย..
นี่แหละ ที่ทำให้เราพยายามอั้นไว้ไม่ซื้อของมาตลอด เพราะบ้านคุณเป็นนักช็อปกันทั้งนั้น.. โดยเฉพาะข้าวของเด็กผู้หญิงที่ฮ่องกงมันน่ารักๆ จนอดใจยาก.. ใครๆ ก็อยากจะซื้อเสื้อผ้ามาให้หลานคนใหม่ (ขนาดเจ้าธรรม์เป็นหลานชาย ข้าวของเยอะจนใช้ไม่ทัน)
แต่ก็ไม่เป็นไร.. การได้ช้อปเองบ้างนิดๆ หน่อยๆ มันก็เป็นความสุขของแม่อย่างนึงอ่ะเนอะ.. คริคริ..
วันนี้คุณมีนัดกับครูสมัยเรียนม.ปลาย คนที่ทำให้เส้นทางเดินชีวิตของคุณเปลี่่ยนไป และเป็นแรงผลักดันให้คุณกลายเป็นแบบทุกวันนี้ แต่นัดกันไกลมากๆ แถมนัดกันแต่เช้า พร้อมเพื่อนและรุ่นน้องคอเดียวกัน.. วันนี้คุณเลยทิ้งเราไปแต่เช้าตุ๊ดตรู่ ไม่รู้จะกลับกี่โมง
เดี๋ยวเราต้องออกไปหยำฉากับที่บ้านคุณแระ.. หิวๆ..
วันนี้ก้อยก็ไปเดินดูมาเหมือนกัน แต่คุณสามีก็บอกว่าเดี๋ยวค่อยซื้อเดือนหน้า อยากซื้อเร็วๆจัง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะรีบซื้อมาทำไม
ถ้าเดือนหน้าคงช็อปมันส์แน่ๆ (ถ้ามีแรงอยู่ เหอๆ)
เท่าที่จำได้ ไม่เคยเตียงสั่นเพราะลูกดิ้นเลยนะ ท่าทางมุยๆจะขาแด๊นซ์ตัวจริง
ไม่ธรรมดาจริงๆ