ไร้สาระ

ช่วงนี้ติดเล่นเกม bejeweled ใน FB

เราเป็นพวกติดเกมประเภท Arcade ง่ายอยู่แล้ว ยิ่งเล่นยิ่งมันส์ ยิ่งถ้ามีสถิติให้ทำลายด้วยแล้วยิ่งติดมาก

แต่จริงๆ เล่นเกมส์พวกนี้ก็ฝึกสมองดีนะ (หาข้ออ้างให้ตัวเอง)

เวลาเล่นก็ชอบเอาโน้ตบุ้ควางบนเตียงแล้วนอนกึ่งตะแคงกึ่งนั่งบนหมอน.. เป็นท่าที่ไม่ถูกสุขลักษณะของคนท้องเท่าไหร่หรอก.. แต่ตราบใดที่ยังไม่มีปัญหาปวดเมื่อย ก็ไม่คิดจะเปลี่ยนท่า (ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา)

เวลาเล่นเกมส์เนี่ย เราจะเปิด sound effect ไปด้วย เพราะรู้สึกว่าเล่นแล้วมันดี.. เอฟเฟคมันจะมีเสียงเหรียญ เสียงหล่น เสียงระเบิด 

ตอนแรกๆ ก็กลัวเหมือนกันว่ามันจะรบกวนเบบี๋ในท้อง.. แต่ก็น่าแปลก ทุกครั้งที่เปิดเล่นมุยๆ นอนสงบเรียบร้อยมาก

จนเมื่อวานเปิดเล่นตามปกติ เล่นซักพักคุณออนไลน์ เราเลยต้องหยุดเล่นกลางครัน เพื่อ skype คุยกับคุณ.. ปรากฏว่ามุยๆ ดิ้นยุกยิก ถีบท้องใหญ่เลย

ขำๆ.. บอกคุณว่าดูสิ มุยๆ อยากให้เล่นต่อ..

ก็เลยเอาเปิดโมสาร์ทเสียบไอพอดเข้ากับลำโพง แล้วเปิด.. ชีถึงจะหยุด

สรุปได้ว่า มุยๆ ชอบฟังเสียงทุกอย่าง.. ขอให้มีเสียง เธอก็จะนอนสงบ ไม่ว่าจะเพลง จะเสียงจากเกม หรือว่าเสียงจากนิทานสองภาษา

เข้าทางแม่สิ.. ทีนี้ก็เปิดซาวด์เอฟเฟคได้ไม่ต้องเกรงใจ เพราะมุยๆ ชอบ

ข้อเสียอีกอย่างของการติดเกม คือเรานอนดึกมาก ช่วงสองสามวันมานี่ 

วันก่อนคุณจับได้ว่าตีสองแล้วเรายังไม่นอน คุณส่งเมสเสจมาถามว่าทำไรอยู่

เราบอกว่า "เล่นเกมอยู่" (เป็นคนตรงไปตรงมาเนอะ)

คุณเริ่มยัวะ(มั้ง) บอกว่า "เลิกเล่นได้แล้วนะเกม"

เรา "เออๆ เดี๋ยวอีกสิบนาที จะเลิกเล่น"

คุณ "หมายถึงเลิกไปเลย ไม่ต้องเล่นอีก ไม่ใช่แค่วันนี้ ทำตัวไร้สาระมาทั้งปีแล้วนะ"

เอิ้ก... แทงใจดำ

เรา "แหม.. แต่อย่างน้อย.. ช่วงแพ้ท้องเนี่ย เล่นเกมมันก็ช่วยให้เราผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาได้อย่างไม่ทรมาณมากนะ"

คุณไม่ฟัง ออฟไลน์ไปเลย

เมื่อวานก็อีก.. ตีหนึ่ง คุณก็ส่ง ... (แทนความเงียบ ใช้ความสงบ สยบความเคลื่อนไหว) มาทางเอ็มตอนตีหนึ่ง ขณะที่เรากำลังเล่นเกมอย่างเมามัน..

เลยต้องรีบปิดเครื่องแทบไม่ทัน (พี่ฝูบอกว่า แล้วเธอจะออน MSN ทำไมให้เค้ารู้ว่าเล่นเกมอยู่)

คุณบ่น "แล้วนี่มาเมืองไทย จะให้ผมทำอะไรตอนคุณเล่นเกม"

เรา "ก็นี่ไง รีบๆ เล่น เดี๋ยวคุณมาก็จะไม่เล่นแล้ว"

คุณ "ไม่เชื่อหรอก"

-*-

พรุ่งนี้คุณก็มาแล้ว..

เวลาแห่งความบันเทิงที่ไทยก็หดสั้นลง

ปล.1 เวลาคุยกับเพื่อนสมัยมัธยมช่วงนี้ ทำไมรู้สึกว่าเพื่อนชอบเอาปัญหามาบ่นให้เราฟังฟระ.. หรือว่าเป็นวัย มีความรู้สึกเห็นใจเพื่อนนะ แต่ก็รู้สึกว่าเวลาพบกันคุยกัน ฟังแล้วมันไม่เบิกบานเอาซะเลย

2. ได้ยินเพื่อนหลายๆ คนพูดว่า "ใครมันจะไปโชคดีเหมือนแก สบายเหมือนแก" บ่อยมากๆ ไม่ว่าจะคุยกับใคร.. จนเริ่มเซ็งประโยคนี้เหมือนกัน..  บางทีนะ.. ตอนเราทุกข์แทบตายไม่มีใครเห็น เพียงแต่เราไม่ขี้บ่นเท่านั้นเอง (ไม่บ่นกับเพื่อน แต่บ่นกะมะ เอิ้กๆ)

3. ทำให้ขี้เกียจโทรคุยกับเพื่อน.. 

4. นั่งดูน้องธรรม์เล่นปิงปองกับพ่อผ่านทางเว็บแคม.. พรุ่งนี้ก็ได้ฟัดลูก หอมลูกฟอดใหญ่แล้ว