Happy Anniversary?

วันก่อน (30 ม.ค.) skype คุยกับคุณจากสังขละฯ

คุณบอกว่า "Happy Anniversary นะ โทษที ว่าจะบอกก่อนเที่ยงคืน นี่เลยมาแล้วชม.นึง"

หันไปมองนาฬิกา บอกคุณว่า "ไม่เป็นไรหรอก ที่ไทยนี่ยังไม่เที่ยงคืน เหลืออีกสิบนาทีแน่ะ"

พูดแล้วก็เขิน

กรูลืมอีกแล้วปีเน้...

ลืมมันได้ทุกปีเลยดิ.. บางทียังไม่ค่อยแน่ใจด้วยซ้ำว่ามันวันไหนแน่ วันที่เท่าไหร่แน่ รู้แต่ปลายๆ ม.ค.

คิดเข้าข้างตัวเองว่า.. อิโธ่ ถ้าคุณไม่มี reminder ใน pda ก็คงลืมเหมือนกันแหละ (แต่อินี่ไม่มีแม้แต่ reminder)

แต่งงานมาเข้าปีที่ 8 

แต่ยังไม่จบปริญญาการแต่งงานเสียที..  ซิ่วแล้วซิ่วอีก.. หลักสูตรนี้ช่างยาวนาน

ทุกๆ ปี พยายามเติมความหวานให้กับวันนี้ซักนิด ด้วยการทำการ์ดอิเล็กทรอนิกส์ส่งให้คุณทุกปี

(ทุกทีคุณจะบอกแฮปปี้ฯ แต่เช้า.. ปีนี้บอกเสียเที่ยงคืน ทำไม่ทัน.. กร๊ากกกก)

ก็บอกคุณว่า "ปีนี้ยังไม่ได้ทำการ์ดให้เลย"

คุณบอกว่า "ไม่เป็นไรหรอก.. นี่ก็ยุ่งๆ อยู่ ไม่มีเวลาจะสนใจเหมือนกัน"

เราว่า "ไม่ได้หรอก ทำส่ง (อีเมล)ให้ทุกปี จะได้เก็บไว้เป็นคอลเล็กชั่น"

เมื่อวานพอดีเปิด picasa แล้วเห็น function ที่มันเอารูปมาทำเป็น slide movie ได้ ก็เลยเอารูปที่ถ่ายด้วยกันปีที่ผ่านมามานั่งทำเสียหน่อย.. แล้วเอาเพลงมาลง

ปรากฏว่าทำเสร็จ นั่งดูเองแล้วซึ้งเองว่ะ.. ยังไม่ทันส่งให้เลย.. คาดว่าคุณดูแล้วก็คงทำตาซึ้งเหมือนทุกปี.. 

 

 

ทำเสร็จตั้งๆแต่สายๆ เมื่อวานจนบัดนี้ยังไม่ได้ส่งให้ เพราะเมื่อวานคุณบอก cancel internet service ที่ไต้หวันไปแล้ว และบินกลับฮ่องกงวันนี้ เราเลยยังดองไฟล์ 91 Mb ไว้เปิดดูเล่นๆ คนเดียวไปก่อน

จะเอามาลงไดฯ เหมือนทุกปี คราวนี้ก็เขินเกินกว่าจะทานทน..

พูดจริงๆ ตั้งแต่แต่งงานมา วันครบรอบแต่งงานก็ไม่เคยมีอะไรหวานๆ จากคุณซะมีเลย นอกจากคำ Happy Anniversary ห้วนๆ เหมือนๆ กันทุกปี (แต่ดีที่มันจำได้..ส่วนเราลืม -*-)

ไม่เคยมีดอกไม้

ไม่เคยมีการ์ดกับกลอนซึ้งๆ (แต่เราพยายามทำให้นะ)

ไม่เคยมีดินเนอร์ใต้แสงเทียน

บางปีอาจจะทะเลาะกันเคล้าน้ำตาอีกต่างหาก

แต่ทุกครั้ง สิ่งที่รู้สึกขึ้นมาทุกปี คือ

"เฮ้ย.. เรายังอยู่กับคนๆ นี้เลยแฮะ เรายังอยู่ด้วยกันผ่านมาอีกปี.. ทำไปด๊ายยย..."

ผ่านมาเข้าปีที่ 8 นอกจากมีเรื่องมีราวให้รักกันมั่ง ไม่รักกันมั่ง.. มันก็ต้องผูกพันกันบ้างแล้วสินะ

เริ่มรู้สึกว่าเส้นทางความรักที่เราเคยคิดว่ามันตะปุ่มตะป่ำ จริงๆ มันก็ออกจะสนุกดี มีอะไรให้ลุ้น แล้วก็ไม่ทำให้ระมัดระวังที่จะเดิน ไม่บ้าจี้ไปกับอารมณ์ติสต์ของตัวเองเหมือนแต่ก่อน

เพิ่งเริ่มรู้สึกว่าเราปรับตัวเข้าหากันมากขึ้น ทะเลาะกันน้อยลง (เพราะอยู่ห่างกัน?) เอาใจกันมากกว่าแต่ก่อน (เพราะกรูท้องอยู่ตอนนี้?)

แต่หลักสูตรนี้ ทำให้จิตใจและอารมณ์ของเราเติบโตขึ้นมากจริงๆ

เรียนรู้ว่าอะไรคือภาพฝัน อะไรคือเปลือก อะไรคือแก่นของชีวิตคู่ 

เรียนรู้ว่าอะไรคือสิ่งสำคัญ อะไรที่ไม่ใช่ และอะไรคือคุณค่า

ทัศนคติและการมองโลกเปิดกว้างขึ้นมากจากแต่ก่อนที่เคยมี

เรียกว่าชีวิตส่งสามีคนนี้มาเพื่อดัดนิสัยเราโดยเฉพาะเลยนะเนี่ย เอิ้กๆๆ

ปีนี้ไม่ได้ถามคุณอีกแล้ว ว่าไหนล่ะแหวนเพชรของชั้น (บ่งบอกให้รู้ว่าถามทุกปี แต่ไม่เคยได้ร้อก)

แต่ปีนี้กระซิบตอบกลับคุณเบาๆ ว่า "ปีนี้ Happy Anniversary จริงๆ เนอะ และหวังว่าจะ Happy ไปแบบนี้ทุกๆ ปี"

ปล. 

1. ขอบคุณคุณมากจริงๆ .. รู้ว่าคุณต้องเหนื่อยมากๆ กับการย้ายบ้านและตระเตรียมทุกอย่างเพื่อเราและลูกคนใหม่ที่กำลังจะเกิดมา

2. ขอบคุณคุณที่ต้องอดหลับอดนอนแพ็คข้าวของเป็นอาทิตย์ และยังต้องจัดการเอกสารทุกอย่างอีกมากมาย

3. ขอบคุณคุณที่ปล่อยให้เราเสวยสุข และสวาปามของกินอย่างสบายอยู่ที่เมืองไทย ในขณะที่คุณต้องวุ่นวายกับการเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ที่มีต้นเหตุมาจากเรานี่แหละ

4.ขอบคุณคุณที่เป็นหลักให้กับครอบครัวเสมอ ทำให้ฝ่าฟันและผ่านพ้นปัญหาทุกๆ อย่างไปได้

5. ปล. วันนี้จะซึ้งไปไหนเนี่ย..

6. ตั้งแต่กลับมาจากสังขละฯ มุยๆ คึกมาก ดิ้นทั้งวัน.. นี่จะไม่หลับไม่นอนบ้างเหรอลูก

7.ตอบน้องมีนว่า เวลารู้สึกว่ามุยๆ กลิ้งตีลังกาในท้อง คือมันจะเป็นเหมือนลูกคลื่นในท้องเลยค่ะ รู้สึกเหมือนกับมีอะไรกลิ้งขลุกขลักสไลเดอร์ไปมาตามจังหวะโยกเก้าอี้ แถมตอนนี้มุยๆ ก็ดันให้ท้องโย้และกระเพื่อมไปมาได้แล้วด้วย ยิ่งสนุกใหญ่

ชื่อ

อีเมลล์

เว็บไซต์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่